• Hipstamatic slaat de plank mis met Oggl

    , ,

    De eerste keer dat ik las over een nieuwe app die het gevoel van analoge fotografie naar de iPhone bracht was mijn interesse direct gewekt en heb ik geen seconde getwijfeld om Hipstamatic aan te schaffen. Nu, jaren later, gebruik ik de app nog steeds en heb ik inmiddels als trouwe gebruiker alle speciale edities van lenzen en film-packs aangeschaft. 

    Net als bij veel mensen appeleerde Hipstamatic bij aan de hang naar de goeie oude tijd met retrofilters die ook nog eens mooi verpakt waren in een grappige app. Een app die je ook nog eens heel gemeen een minuut liet wachten totdat de foto was 'ontwikkeld' voordat je het eindresultaat kon bekijken. Slimme marketing met een verhaal van een, niet bestaande, in de vergetelheid geraakte uitvinder van de originele Hipstamatic camera deed rest. Binnen de kortste keren was Hipstamatic een hit en werden er zelfs exposities van Hipstamatic prints in musea als de Kunsthal georganiseerd.

    Succes is te danken aan een serie details

    Wie de markt voor camera apps een beetje volgt weet dat de App Store vol staat met apps die nooit een succes werden terwijl ze op zich erg goed zijn. Het geheim van het succes van Hipstamatic en Instagram zit 'm in mijn ogen in de naam en de vormgeving die al direct een retrogevoel opwekken. Het feit dat de filtereffecten erg goed zijn uitgevoerd is een belangrijke tweede voorwaarde, maar daar zijn er meer van. Derde voorwaarde voor succes is een serieuze community waar de leden als rechtgeaard missionarissen vriend en vijand weten te overtuigen om de app te gebruiken. Zo heb ik destijds mijn hele gezin weten te bekeren als Hipstamatic snapshooters. Het is algemeen bekend dat Instagram gedurende de eerste maanden uitgroeide tot een enorme hype omdat hippe journalisten en bloggers de nieuwkomer bekenheid gaven vanwege het sociale netwerk dat er aan was gekoppeld.

    Sociaal netwerk

    Het enorme succes van de laatste bleek al snel een probleem voor Hipstamatic. Ook al kon je je foto's direct delen naar bestaande netwerken, een eigen netwerk hadden de ontwikkelaars in eerste instantie niet voorzien. Later hebben ze het wel degelijk geprobeerd. Zo werd er op een gegeven moment een vorm van autosharing geïntroduceerd tussen gebruikers. Op die manier kon je een tijdelijk album aanmaken tijdens een evenement of vakantie waarin alle foto's van degenen die als auteur aan dat album waren toegevoegd verschenen. Een slim concept dat te diep in de app verstopt was om uit te groeien tot een succes. Zodra de makers dat door hadden hebben ze hetzelfde concept nogmaals uitgebracht in een nieuwe stand-alone app onder de naam D-Series, geïnspireerd op de goedkope wegwerpcamera's waar je slechts één filmrolletje mee kon volschieten. Ook hier weer een briljant idee, maar helaas miste deze app de geniale interface en effecten van de originele Hipstamatic zodat ook deze app snel van het toneel verdween.

    Oggl?

    Veel mensen waren dan ook verbaasd toen onlangs werd aangekondigd dat de bedenkers het nogmaals aandurfden om een app met de naam Oggl uit te brengen die, net als Instagram, gebouwd zou zijn op een eigen sociaal netwerk. Voor de lancering van Oggl schudde het team een aantal troefkaarten uit de mouw die in het verleden door andere developers met succes zijn toegepast. Een aparte naam die blijft hangen in combinatie met een exclusief eigen curator network waar je betaald abonnee van moet zijn en een lancering die op basis van invitatie en een wachtrij een extra waarde aan die exclusiviteit moet geven.

    Allemaal slim en logisch bedacht maar de uitvoering is minder. Na de eerste berichten was mijn interesse gewekt en schreef direct in op de wachtlijst om vervolgens binnen twee dagen een toegangscode te krijgen. Was dat niet een beetje te snel om dat gevoel van extra waarde te onderschrijven?
    Na installatie van de app was ik volledig verrast door de interface die volkomen onlogisch is en een vormgeving bevat waar het retrogevoel volledig ontbreekt terwijl je wel dezelfde lenzen en filmcombinaties uit Hipstamatic krijgt voorgeschoteld. Ook al heet de app Oggl, zodra je 'm hebt opgestart staat er wel duidelijk Hipstamatic boven. De inmiddels bekende lens en filtercombinaties kies je nu na het maken van de foto zodat het originele gevoel van zorgvuldig vooraf kiezen en wachten op het eindresultaat volledig wordt ontkracht. Daarbij heb je initieel slechts keus uit een beperkt aantal standaard films en lenzen. Als je vervolgens de bekende en eerder aangeschafte combinaties zou willen gebruiken moet je eerst betaald abonnee van het curator network worden.

    Normaliter hoef ik nooit lang na te denken bij dergelijke in-app aankopen maar nu had ik een sterk gevoel dat me tegen stond. Een abonnement wordt immers jaarlijks ververst en dat voor € 8,99? Ik heb niet het gevoel dat deze app een blijvertje is en langer dan een paar maanden mee zal gaan dus die sla ik over...

    Door: Fred van der Ende